Ok

En poursuivant votre navigation sur ce site, vous acceptez l'utilisation de cookies. Ces derniers assurent le bon fonctionnement de nos services. En savoir plus.

smooth one

  • ILJA

    This 35 mm pinhole movie is a portrait of the Dutch poet Ilja Leonard Pfeijffer, filmed in Genoa, where he lives. For this film, Ilja translated and read in Italian one of his poem, "Idillys 26", from the collection "Idyllen", Amsterdam (De Arbeiderspers) 2015.
    The pinhole camera plunges into a mysterious visit to the city guided by the poet...

    Original music by Smooth One

    ILJA (original version - italian - without translation) from JEROME SCHLOMOFF on Vimeo.

    ORIGINAL DUTCH VERSION

    26
    Ik hang de druiven op. Ik giet de wijn erin.
    Voorzichtig, een voor een vul ik ze met hun zin
    die in de grond zal zingen waar ze in verdwijnen.
    Ik plak het vlees aaneen tot dieren weer verschijnen
    die loeiend uit het slachthuis naar de weide snellen,
    waar zij steeds aaibaarder, steeds strakker in hun vellen,
    de boterbloemen planten met hun gulle monden
    en leven voor het stelpen van hun moeders wonden.
    Met planken richt ik bomen op. Hun kruin zal ruisen
    van vers ontbraden vogels die daar zingend druisen
    om terug te kruipen in een rond en glimmend ei.
    Ik repareer het venster met een zware kei,
    bouw steden uit ruïnes met een paar kanonnen
    die projectielen slikken met hun loop. Ontgonnen
    gebieden maak ik onontgonnen. Verre landen
    zie ik verlaten worden op hun blanke stranden
    door reizigers die kruizen uit de aarde trekken
    en op galjoenen achterwaarts voorgoed vertrekken,
    gezogen door de wind, gebrand om te vergeten,
    waardoor de wereld groeit met almaar minder weten.
    En elke nacht ontwaak ik dronken van plezier
    wanneer de feesten zijn waar wijn ontstaat en bier
    uit gulle kelen die steeds helderder gaan praten
    totdat ik in het middaglicht door volle straten
    met knipperende ogen naar mijn huis toe loop
    en brak en misselijk ga slapen in de hoop
    dat gisteren opnieuw een mooie dag zal zijn
    voor vrolijk braken van miljoenen liters wijn.
    Ik ben bevoorrecht. Dat besef ik heel erg goed.
    Waar mensen moeten, is er weinig wat ik moet.
    Ze stoppen drollen terug in baby’s. Elke dag
    gaan zij verplicht naar winkels om een groot bedrag
    aan euro’s af te halen. En er zijn geen banen
    om al dat geld aan uit te geven. Onderdanen
    van de productiemaatschappij zijn zij. Maar blij
    ben ik dat ik mijn passie volgen kan en vrij
    ben om mijn eigen poëzie met wit te schrijven,
    met een vasthoudendheid die zeker zal beklijven
    nauwkeurig over alle zwarte letters heen
    totdat er niets meer staat, geen twijfels meer en geen
    verdriet. Hondsmoeilijk is het. Soms doe ik niet meer
    dan zes of zeven regels op een dag. Ik leer
    om te doseren. Af en toe lukt het heel goed.
    Dan straalt het ongeschonden wit mij tegemoet
    als blanke pagina waar alles kan gebeuren.
    En zo precies, mijn lief, tracht ik je zoete geuren
    te snuiten uit mijn neus, je handen terug te draaien
    die als een koorts nog altijd op mijn slapen laaien.
    Zoals ik vruchten maak uit stukgekookte borden
    en traag stroomopwaarts drijven de barbaarse horden,
    zoals ik liederen met toetsen kan verstommen
    en schitterende steden bouw met zware bommen,
    zo wou ik dat ik jou pas morgen had ontmoet
    en alles wat ooit fout ging, ging dan zeker goed.

     

    ENGLISH TRANSLATION

    26
    I’ll hang up the grapes, I’ll pour in the wine,
    until they’re brimming and tingling on the vine,
    they’ll sink singing into the soil and disappear.
    I’ll stick the fleshy meat back on until cows reappear
    that rush lowing from slaughterhouse to pastures wide,                        
    growing ever cuddlier and plumper beneath their hides,                      
    they will replant daisies with their generous maws,
    and live only to staunch their mothers’ sores.
    I’ll use planks to reconstruct trees. Their crowns will sigh
    with freshly unroasted birds on boughs, whereby
    they’ll crawl back into eggs so perfectly round and white.
    I’ll repair shattered windows using rocks to smite,
    turn ruins into cities shooting cannonballs,
    while gun’s barrels swallow bullets from old city walls.
    I will un-mine the mines. And far-off foreign realms
    will be abandoned to beaches spotted from the helms
    of the ships of travelers who pull crosses from the ground
    and sail backwards on galleons ever homeward bound,
    drawn along by strong winds, burned to nothingness,
    and you know, the world grows, as it learns less and less.
    Now every night I awake punch drunk with pleasure
    at parties where red wine is produced at leisure,
    beer gushes from throats, and words become sweet,
    until I stroll those busy streets in the midday heat,
    my eyes blinking awake as I go home without moping,
    where, queasy and broken, I go to sleep hoping
    that yesterday’s yesterday will be yet again fine,
    another day for spewing liters and liters of wine.
    I am highly privileged, I am very much aware,
    so little to do all day, while other people bear
    the burden of putting the shit back in babies.
    They’re forced to go to the shops and fetch crazy
    amounts of fresh-minted dosh. There aren’t enough jobs
    to spend that money on. They are the underdogs
    of our production society. But as for me, I am content
    to pursue my passions, to rewrite and re-invent
    my poetry all day long, a black not white obsession
    with a dedication sure to leave a lasting impression,
    carefully going over those printed letters one by one
    until there’s nothing left and everything has gone,
    no sorrow, no doubt. It’s a pig. Sometimes I do less
    than six or seven lines a day. I try to avoid excess
    that way, sometimes I manage to my satisfaction.
    But then the virgin white springs back into action,
    a blank page upon which anything can fall short.
    And it’s just the same, my love, as trying to snort
    your sweet smells out of my nose and dismiss now
    your hands that rested like a fever upon my brow,
    the way I craft luscious fruits from potted jams,
    and barbarian hordes drift upstream like lambs.
    It’s like the way I can silence songs with music
    and build beautiful cities using modified Uzis,
    just like I believe if only I had met you tomorrow night,
    everything that has gone wrong would go right.

    © Translation: 2016, Michele Hutchison
    First published on Poetry International, 2016

     

     

    Lien permanent Catégories : Film 0 commentaire
  • "MAARTEN BRINKMAN" - Thread Sketch

    « MAARTEN BRINKMAN » - Thread Sketch
    DIRECTOR JEROME SCHLOMOFF
    35mm PINHOLE MOVIE
    B&W
    MUSIC BY SMOOTH ONE http://www.lesuperflux.com/
    YEAR OF THE FINAL PRODUCTION 2016_AMSTERDAM
    DURATION 02':38"
    (Text English version)

    This film is a portrait of the artist Maarten Brinkman. It was shot on the 5th of May 2014.
    The film shows Maarten Brinkman working in my atelier. He is installing one of the ephemeral art works that is going to be part of the exhibition "thread sketch". The exhibition took place on the 10th and 11th of May 2014 in my atelier, Lijnbaansgracht 66 Amsterdam.

    MAARTEN BRINKMAN from JEROME SCHLOMOFF on Vimeo.

     

    Lien permanent Catégories : Atelier, Film 0 commentaire
  • "ILJA" / World Premiere / Stichting Ruimtevaart Den Haag

    "ILJA"

    World Premiere
    This 35 mm pinhole movie is a portrait of the Dutch poet Ilja Leonard Pfeijffer, filmed in Genoa, where he lives. For this film, Ilja translated and read in Italian one of his poem, "Idillys 26", from the collection "Idyllen", Amsterdam (De Arbeiderspers) 2015.

    ilja, ilja leonard pfeijffer, schlomoff, pfeijffer, eye, smooth one, pinhole movie, film sténopé, sténopé, pinhole

    The pinhole camera plunges into a mysterious visit to the city guided by the poet...
    Music composed by Smooth One
    Distribution EYE

    PROGRAM

    SUPER B

    De liefde voor celluloid


    Donderdag 2 maart 2017
    Zaal open om 19.30 uur, aanvang voorstelling 20.30 uur
    Entree € 5,00

    Stichting Ruimtevaart
    Hoge Zand 42
    2512 EM Den Haag

    c8c1e67c-a7d5-4863-a990-12f34e75745b.jpg

    Hotel Forum en mnge, twee films van Arianne Olthaar, vragen zich in nauwe samenhang af wat er nu eerder was, de maquette of het gebouw, en welk van die twee het meest echt is. Julien Doigny greep voor zijn hedendaagse filmkroniek Basja underground naar super8, het materiaal bij uitstek voor de thuisfilmer. Bespiegelingen van Fernando Pessoa inspireerden Lichun Tseng bij haar evocatieve verbeelding in The captured light of an instant, terwijl Ilja Leonard Pfeijffer in Ilja zijn stem geeft aan de door Jérome Schlomoff met zijn pinholecamera geschoten beelden van Genua. Vanzelfsprekend en verrassend, want geworteld in de traditie, maar eigentijds bewerkt, is in duister zwart-wit Le macaour van Roman Ermolaev. Eveneens in zwart-wit, en grof van korrel, is Quintal, waarmee Bernardo Zanotta zich schatplichtig toont aan Glauber Rocha, de leidende figuur achter de Braziliaanse cinema novo in de jaren zestig van de vorige eeuw. Naast het beklemmende van de laatste twee films is er ook het pure plezier in de textuur van het filmmateriaal, zoals in Audition van Esther Urlus; of het vrolijke dadaïsme van Haar borsten popten als puisten. Verantwoordelijk voor dat dadaïsme is Carlijn Fransen, die ook tekent voor De eenzame eenheid, een reeks absurdistische tableaux vivants, met een hofdrol voor de kleur geel en de maker zelf, die qua dead pan Buster Keaton naar de kroon steekt. Na het sprankelende juweel Elegie, stortte Julia Kaiser zich op het melodrama Afscheid van Han, een onwaarschijnlijke symbiose van acteurs van vlees en bloed met poppen, welke laatste weigeren om net echt te worden en dus zichzelf blijven.

    Wat hebben voornoemde films nu gemeen? Eigenlijk heel weinig, behalve dat zij, hoewel veelal digitaal afgewerkt, (grotendeels) zijn opgenomen op analoog (8, 16, 35mm) celluloid filmmateriaal. Dat deze liefde voor celluloid niets te doen hoeft te hebben met bedenkelijke nostalgie of met – erger nog – sektarisme mag blijken uit deze aflevering van Te gast bij Ruimtevaart, die werd samengesteld door Super B en Frank Bruinsma met dank aan Anna Abrahams en Nico Bunnik.

    Stichting Ruimtevaart
    Hoge Zand 42
    2512 EM Den Haag

    info@stichting-ruimtevaart.nl
    www.stichting-ruimtevaart.nl

    Stichting Ruimtevaart · Hoge Zand 42 · Den Haag, Zh 2512 EM · Netherlands

    6b2cfa7e-40be-427a-84d2-53bb66c0925b.jpg

    Lien permanent Catégories : Film 0 commentaire
  • Biennale d'Art Contemporain d'Anglet 2013 - Films sténopé

    La nouvelle édition de la Biennale d’art contemporain d’Anglet se tiendra du 25 mai au 1er septembre 2013. Cette jeune Biennale a pour enjeu de proposer à des artistes contemporains de prendre possession du paysage singulier de la ville d’Anglet, station balnéaire du littoral basque. Cet été, une dizaine d’artistes et un collectif vont investir la ville en partageant leurs créations artistiques avec le public local et estival. Un appel du large, une invitation à se projeter dans un ailleurs.

    Didier Arnaudet.

    Proposition Biennale 2013
    Galerie Georges Pompidou - Bibliothèque municipale
    tous les jours 10h-12h et 14h-18h

    schlomoff,new york zéro zéro, amsterdam reconstruction, biennale d'Anglet, arnaudet, smooth one, film sténopé

    images extraites des films sténopé : "new york zéro zéro" & "Amsterdam reconstruction"


    Fragiliser notre certitude à voir le réel

    Faire des films avec des moyens techniques archaïques, comme le sténopé, consiste à spéculer sur les aberrations technologiques pour s’emparer de la poésie qui s’en dégage et parier sur un nouveau langage constitué d’images fragiles affectant la mémoire, au point que le réel n’est plus tout à fait reconnaissable. Face à ce manque d’identification, l’imaginaire se met en marche et le visiteur devient acteur de sa propre lecture de ce flux d’images qui lui parvient, aujourd’hui, d’un temps ancien. Jérôme Schlomoff profite de l’architecture du lieu d’exposition - un manège octogonal sous chapiteau - pour projeter simultanément une sélection de films sur les huit murs. Ces images archaïques produisent une perception poétique du réel, et s’opposent au brouillage opéré par les images hautement technologiques qui envahissent tout par leurs mises en boucle et banalisent le réel par leur répétition rebondissante.

    Installation, projection simultanée sur 8 murs des films sténopé :

    "new york zéro zéro" & "Amsterdam reconstruction" et de divres séquences de films sténopé.

    Musique SMOOTH ONE

    Lien pour voir la vidéo de travail de l'installation

    http://vimeo.com/67135014

    Lien permanent Catégories : Film 1 commentaire
  • l'atelier schlomoff - 100 portraits et plus si affinités

    L'exposition à Monaco, avant & pendant...

    Visite en musique avec la composition de SMOOTH ONE pour "la chambre sténopé musicale"


    podcast

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

     

    "La chambre sténopé musicale" en construction

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    "La chambre sténopé musicale" - Monaco 05102012

    Musique originale, composée par Smooth One pour "la chambre sténopé musicale"
    podcast

    schlomoff, direction des affaires culturelles de monaco, l'atelier schlomoff

    Lien permanent Catégories : Photo & Film 0 commentaire